به وبگاه مرکز منطقه ای زیرساخت اطلاعات مکانی NSDI، خوش آمدید.
زیر ساخت اطلاعات مکانی (Spatial Data Infrastructure) حرکتی است متعالی در جهت دولت مجهز به اطلاعات مکانی و مقدمه ای جهت دستیابی به دولت سامان مند و دارای زیرساخت های ارتباطات الکترونیک و در راستای توسعه IT است. به طور کلی SDI مجموعه ای از بسته های سیاستی، استانداردها و دستورالعمل ها، شبکه های و سرویس های دسترسی، فنآوریها، داده های فضائی مکانی، سازمانها و نیروی انسانی(مغزافزار) می باشد، که امور مختلف دسترسی و استفاده بهینه از داده های مکانی را تسهیل و هماهنگ می سازد. زیر ساخت اطلاعات مکانی، می تواند بر اساس دو دیدگاه و نگرش متفاوت پیاده سازی گردد که اول دیدگاه SDI برمبنای محصول و دوم SDI برمبنای پردازش داده های مکانی می باشد. ایجاد زیر ساخت اطلاعات مکانی و راه اندازی مرکز تبادل داده، به عنوان یکی از شاخص های ارزیابی کشورهای پیشرفته شناخته شده و بر اساس مطالعات صورت گرفته در بسیاری از کشورها اجرای سیاست های مبتنی بر SDI، نقش اساسی در بالا بردن تولید ناخالص داخلی (GDP) داشته است.
مزایای زیر ساخت اطلاعات مکانی (SDI):
- بهبود روش های تبادل و به کارگیری اطلاعات مکانی
- بهبود مزایای حاصل از سرمایه گذاری های صورت گرفته بروی دادههای مکانی موجود
- تسهیل در توسعه بازار اطلاعات و صنعت
- ارایه خدمات بهینه با تکیه بر فناوری اطلاعات
- به کارگیری اطلاعات مکانی در مدیریت بحران
- خدمات دهی به کاربران با استفاده از اطلاعات مکانی و بهرهگیری بیشتر از بسترهای توانمندسازی.
محیط SDI دارای خاصیت سلسله مراتبی (Hierarchy ) بوده به این مفهوم که ارتباطی میان سطوح مختلف یک جامعه ( محلی ،شهری ،استانی و ملی) جهت تبادل اطلاعات و سرویسها در محیطهای مختلف ،فراهم می شود . در این سلسله مراتب هرچه از پایین هرم به سمت بالای آن حرکت می نماییم ،جزئیات مرتبط با داده ها و اطلاعات کاهش می یابد . این ساختار سلسله مراتبی را می توان به شکل زیر نمایش داد:
